Kumanya1915 İle Çocukları Üşümesin

Kumanya1915 İle Çocukları Üşümesin

 

KUMANYA1915 Catering Olarak Bizde Çocuklar Üşümesin Diye Destek Olmaya Ve Teşvik Etmeye Her Zaman Olduğu Gibi Yine Devam Edeceğiz.
‘Çocuklar üşümesin’ diye yola çıktılar….
Hayatında hiç doğum günü kutlamamış simitçi çocuğa pastalı sürpriz… Pizzayı sadece televizyonda görmüş çocuğa pizza kargosu… Lösemi hastası çocuğun konser hayalini gerçekleştirmek… Engelli çocuğu hayranı olduğu sanatçıyla tanıştırmak… Bu saydıklarımız 45 gönüllüsü olan “Çocuklar Üşümesin” grubunun tamamen kendi imkanlarıyla yaptıkları… Şimdilik sadece Diyarbakır’da mutluluk dağıtan ve ünleri ülke geneline yayılan grup, daha fazla ‘iyilik’ yapmak istiyor. Tek ihtiyaçları ise kendilerine destek verecek sponsorlar. İşte yüreğimize dokunan topluluğun kısa zamanda yaptıkları ve yapmak istedikleri…

Hepimiz biliyoruz ki bu günlerde havalar epey bir soğuk.İstediğimiz kadar yapılı olalım istediğimiz kadar sıkı giyinelim, insan yinede üşüyor.Birde üşüyenlerin çocuk olduğunu düşünürsek durum içimizi sızlatıcı bir hal alıyor.İnsanlar kendi dertlerine düşüp çoğu zaman incecik hırkasıyla kafasını sokacak evleri olmayanları unutuyor.

Geçtiğimiz günlerde belediye otobüsü ile eve geliyordum. Aracın içinde bir görme engelli baba, kıyafetleri oldukça eski bir anne ve üzerinde ince bir ceket dolan dünyalar tatlısı çekirdek bir aile ile karşılaştım. O an bu duruma çok üzüldüm ve cebimdeki tüm paramı onlarla paylaşmak istedim. Ama belediye otobüsü çok kalabalıktı onları o kadar insanın içinde rencide etmek istemedim. Açıkçası biraz da alacağım tepkiden korktum. Yakınlarına yanaştım ve çocuklarını sevmek istediğimi söyledim. Çoğu insan belli ki pis tabirini kullanarak daha önce böyle bir istekte bulunmamıştı. Annesi bir hayli şaşırmıştı. Küçük çocuğun gülümsemesini sağlamak beni çok mutlu etmişti. Daha sonra o an elimden bir şey gelmemesinin burukluğuyla çocuğu annesine verdim ve indiler.

Çocuklar Üşümesin projesi

Hemen arkalarından bende indim ve onları evlerine kadar takip ettim. Evlerine girdiklerinde bende üzerimdeki kabanı ve cebimdeki tüm parayı kapılarının önüne bırakarak hızlıca uzaklaştım. O an çok üşümem gerekiyordu evet ama yaptığım iyiliğin verdiği huzurdan mıdır?Allah’ın verdiği karşılık mıdır bilmiyorum çok az üşüyerek eve geldim.

Ben yalnızca bir aileye yardımda bulundum fakat diğerlerini görmezden gelmemeliydim.Düşündüm taşındım aklıma bir fikir geldi.

Belediyeler ve tekstil firmaları ile anlaşmaya yapabilirsem, bana yardım edebilecek güzel kalpli insanlar bulabilirsem, belirli yaş grubundaki çocuklara aynı tarzda bir mont dağıtılmasını sağlayabilirdik.O montu gördüğümüzde evet bu ailenin ihtiyacı var diyerek sevme bahanesiyle gönlümüzden kopan parayı ceplerine koyarak bir ailenin çorbasından tuzumuzun olmasını sağlayabilirdik. Hem bu yavrucakları sevgiye doyurabilir hemde karınlarını doyurabilecektik.

Bu projenin sonunda küçük çocuklar sevgi görecek, geleceğe hırçın çocuklar yetişmeyecek, ailelerini utandırmadan yardımda bulunabileceğiz.

BİZE ULAŞIN

HARİTADAKİ YERİMİZ